Razlika između biopolimera i hijalurona za uvećanje usana

Vrlo je važno da se pacijent, pre bilo koje estetske intervencije detaljno informiše o tome, koji materijal će biti korišćen. 

U ponudi je veliki broj polusintetskih i sintetskih materijala, koji zbog svoje cene i dugoročnosti efekta privlače pacijente da se odluče za njih. Međutim, ovi materijali (pre svega biopolimer i metakril) su u većini zemalja u svetu zabranjeni za upotrebu, jer izazivaju česte neželjene efekte i komplikacije. Takođe, kod nas nisu odobreni i registrovani od strane Agencije za medicinska sredstva i lekove, ali se i pored toga koriste.

Moguće komplikacije kod upotrebe veštačkih  materijala

Komplikacije nakon korišćenja ovih filera mogu se javiti neposredno ili čak više godina nakon injektovanja. Za razliku od prirodnih materijala koji mogu imati samo prolazne neželjene efekte, kod trajnih materijala se mogu javiti trajne komplikacije. Od svih  komplikacija, ono što najviše uznemirava i lekare i pacijente je svakako mogućnost pojave takozvanih “kuglica” (čvorića, grudvica), kao i mogućnost pomeranja ubrizganog materijala. Kuglice mogu biti male i jedva primetne ali i vrlo upadljive kada značajno utiču i narušavaju izgled usana.

Etiologija nastanka granuloma

Kada se strano telo (u ovom slučaju filer) ubrizga u tkivo usana, dolazi do imunološke reakcije, što se smatra normalnim i neizbežnim odgovorom, a njen krajni rezultat je formiranje fibrozne kapsule oko stranog tela. Naš organizam se zapravo štiti izolovanjem stranog tela od okolnog tkiva. Problem, međutim, nastaje kada organizam “proceni” da materijal nije dovoljno izolovan pa nastavlja oko njega da produkuje kolagena vlakna.

Granulom je, dakle, preterani odgovor našeg ćelijskog imuniteta koji se kod određenog broja osoba javlja iz još uvek nepoznatih razloga. Dodatni problem kod upotrebe veštačkih materijala je taj što ne postoji antidot odnosno supstanca koja ga razgrađuje, pa se eventualno nezadovoljstvo procedurom kao i komplikacije mogu rešiti isključivo hirurški.